บ้านตาสุด เดิมนั้นมีราษฎรจากบ้านหัวเสืออพยพมาอยู่ที่ป่าแห่งหนึ่งซึ่งป่าแห่งนี้มีความอุดมสมบูรณ์มาก บุคคลที่อพยพมาอยู่ชื่อนายสุดและนางตัง ต่อมาได้มีลูก หลาน และเริ่มมีประชากรและจำนวนบ้านเรือนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และนายสุดก็ได้เสียชีวิตลง คนในหมู่บ้านจึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านตาสุด จนถึงปัจจุบันนี้

วัดบ้านตาสุดเป็นวัดเก่าแก่ เดิมทีชาวบ้านตาสุดไปทำบุญที่วัดจะกง ต่อมาชาวบ้านและผู้ใหญ่บ้านในขณะนั้น ได้ร่วมกันก่อตั้งวัดสว่างอารมณ์ขึ้น ซึ่งตั้งตามชื่อคุณพ่อสว่าง ที่ได้นำพาสร้างวัด เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๕๕ โดยชาวบ้านตาสุดได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดสว่างอารมณ์" และมีพระสงฆ์มาจำพรรษาอยู่ตลอดปี แต่บางปีไม่มีพระสงฆ์มาจำพรรษา ทำให้ระยะเวลาช่วงหนึ่ง วัดสว่างอารมณ์เป็นวัดร้าง หลายปีต่อมาผู้ใหญ่บ้านได้ไปนิมนต์พระหลายรูปมาจำพรรษา ต่อมาชาวบ้านตาสุดได้ร่วมกันสร้างเสนาสนะ เช่น กุฏิหลังไม้ ซึ่งสร้างเป็นสองชั้น สร้างอุโบสถแบบเปิดโล่งยกพื้นดินเหนียว โดยการนำไม้ตามป่ามาช่วยกันแปรรูปและแกะสลักลายกนกต่างๆ ได้อย่างสวยงามทั้งหลัง และมีพระประธานปางนั่งสมาธิที่ปั้นจากดินเหนียวอย่างดี มาประดิษฐานในอุโบสถ แต่ระยะเวลาผ่านไปหลายสิบปี ก็ชำรุดทรุดโทรมตามกาลเวลา จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดตาสุด" ตามชื่อของหมู่บ้านและจดทะเบียนจัดตั้งเป็นวัดที่ถูกต้อง ต่อมาอุโบสถหลังเก่าได้ชำรุดทรุดโทรมตามกาลเวลา จึงได้รื้อหลังเก่าและสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นมาจนถึงปัจจุบัน เมื่อวันที่ ๑๗ เดือนมกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ได้รับวิสุงคามสีมา และเมื่อสร้างอุโบสถหลังใหม่จนเป็นที่เสร็จสมบูรณ์ จึงจัดพิธีฉลองอุโบสถเมื่อ วันที่ ๑๔ เดือนเมษายน พ.ศ. ๒๕๕๕

นอกจากนี้วัดตาสุด เป็นวัดที่ตั้งอยู่ใจกลางหมู่บ้านที่มีการพัฒนาให้เจริญมาตามลำดับ ทำให้เนื้อที่คับแคบ ชาวบ้านจึงได้ประชุมกันเพื่อหาที่ดินเพิ่มขึ้น ซึ่งก็มีนางประยูร ใจดี ข้าราชการบำนาญครู ได้ยกที่ดินด้านทิศใต้ติดกับถนนเข้าหมู่บ้านให้วัดตาสุด จำนวน ๑ งาน และมีโฉนดวัดถูกต้อง

ปี พ.ศ. ๒๕๕๗ นางสมนต์ สิงสก ได้ถวายที่ดินบริเวณทิศตะวันออกให้วัดตาสุดอีก จำนวน ๔ ไร่ มีจำนวน ๒ ไร่ ที่ยังไม่แยกโฉนด วัดตาสุดมีชุมชนในสังกัดวัด ๒ หมู่บ้าน คือ บ้านตาสุด หมู่ที่ ๑ ตำบลจะกง อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ และบ้านกระหวัน หมู่ที่ ๑๓ ตำบลจะกง อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ โดยการนำของพระครูวิสุทธิธรรมาภิรามเป็นเจ้าอาวาสและเจ้าคณะตำบลในขณะนั้น