วัดโสภณวิหาร เดิมชื่อ "วัดรมฺปุก"(វត្តរំពុក) ตั้งขึ้นราวๆ พ.ศ. 2410 ก่อนการตั้งเมืองกันทรารมย์( พ.ศ. 2415) นับเป็นวัดเก่าแก่ที่สุดของชุมชนแถบนี้ สันนิษฐานว่า วัดนี้น่าจะสร้างขึ้นโดยญาติพี่น้องในตระกูลเจ้าเมืองท่านแรกของเมืองกันทรารมย์ คือ พระกันทรานุรักษ์ (พ.ศ. 2415-2436) ซึ่งจะปรากฎหลักฐานธาตุเจดีย์บรรจุอัฐิเก่าแก่ขนาดใหญ่ของตระกูลเจ้าเมืองในบริเวณรอบๆพระอุโบสถโบราณที่ยังคงความงดงามล้ำค่า และโดนเด่นอยู่ใจกลางวัด ซึ่งชาวบ้านเรียกกันในปัจจุบันว่า "โสภณวิหาร" ในพระอุโบสถมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ประดิษฐานอยู่ชื่อว่า "พระพุทธโสภณ" เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจแก่ชุมชนนี้ตลอดมา และนอกจากนี้ภายในพระอุโบสถยังพบพัทธสีมาโบราณจำนวน 6 องค์สถิตอยู่ภายในพระอุโบสถอีกด้วย

ต่อมาในปี พ.ศ. 2494 พระอุปัชฌาย์เสียง หริจันโท เจ้าอาวาสวัดร็วมปุก ในขณะนั้นได้รวบรวมพลังศรัทธาจากชาวบ้านในตำบลกันทรารมย์ได้ร่วมกันสละกำลังกายและกำลังทรัพย์บูรณะพระอุโบสถหลังนี้ขึ้น ให้สวยงามยิ่งขึ้นดังที่เราได้เห็นกันอยู่ในปัจจุบัน

หมายเหตุ คำว่า คำว่า " ร็วมปุก" (រំពុក)​เป็นคำภาษาขอมโบราณในท้องถิ่นเมืองกันทรารมย์ในอดีต(ต่อมาชาวบ้านได้ออกเสียงคำนี้เพี้ยนมาเป็น "ลำพุก" จนถึงปัจจุบัน)  เป็นชื่อเรียกของต้นไม้หายากชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นต้นไม้ที่เคยพบขึ้นอยู่มากในแถบนี้ ปัจจุบันพบขึ้นอยู่ในแถบพื้นที่ของอำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ ซึ่งปัจจุบันเกือบจะสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว  มี 2 สายพันธุ์ ได้แก่ ร็วมปุกซอ(រំពុកស) คือสายพันธุ์ลำต้นสีขาว และร็วมปุกกรอ-ฮอม(រំពុកក្រហម) คือสายพันธุ์ลำต้นสีแดง  มีสรรพคุณทางสมุนไพรเขมรหลากหลาย แต่มักพบนำมาผสมเข้ากับยาสมุนไพรจำพวกพวกกษัยเส้น แก้ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ เป็นต้น  
ขอขอบคุณผู้ให้ข้อมูล : นายเคลื่อน  บุญเครือ                                          ภูมิปัญญาท้องถิ่น ต.กันทรารมย์ ผู้เรียบเรียง : นายสุเพียร  คำวงศ์                         รองประธานสภาวัฒนธรรมอำเภอขุขันธ์