เป็นวัดเก่าแก่ ตั้งเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๒๕ ได้รับพระราชทาน วิสูงคามสีมา,เมื่อ ปี พ.ศ. ๒๔๓๐ มีเนื้อที่ ๑๐ ไร่ ๓ งาน ๔๔ ตารางวา เป็นวัดที่สร้างอุโบสถหลังแรกของตำบลหัวเสือ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่เคารักสักการะของพุทธศาสนิกชนในหมู่บ้านและคนทั่วไป เรียกว่าหลวงพ่อโต มีความเชื่อโดยการบอกเล่าต่อๆกันมาว่า เคยเกิดดินยุบ จนทำให้ภายในอุโบสถมีลักษณะเป็นรู โยนลูกมะพร้าวลงไป ลูกมะพร้าวไปโผล่ที่บ่อน้ำทางทิศตะวันตกของวัด ซึ่งอยู่ห่างจากวัดประมาณ ๑๐๐ เมตร ซึ่งเป็นบ่อน้ำที่ใช้ทั้งหมู่บ้าน โดยชาวบ้านมีความเชื่อว่าเป็นรูโพรงของพญานาค โดยเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๕ นางมัย มะโน ชาวบ้านหัวเสือ ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว ได้ไปตักน้ำที่บ่อได้พบพญานาคโผล่ขึ้นมาจากน้ำ จนน้ำขุ่นและเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๔๗ นางสายหยุด กันทิน ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว ได้ไปตักน้ำพบพญานาคเช่นกัน

ปัจจุบัน มีพระครูสุภัทรกิจจากร พระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะตำบล ชั้นเอก
วุฒิ นักธรรมชั้นเอก
ปริญญาครุศาสตรบัณฑิต (ค.บ.)
ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)
รองเจ้าคณะอำเภอขุขันธ์ เป็นเจ้าอาวาส

มีเสนาสณะ ประกอบด้วย อุโบสถ ๑ หลัง ศาสาลการเปรียญ ๑ หลัง ศาลาหอฉัน กุฎิ ๔ หลัง ห้องน้ำห้องส้วม ๙ ห้อง